Seszele wiodą prym w odbudowie rafy koralowej

Wakacje pod żaglami pozwalają nam zbliżyć się do natury. Nurkując pomiędzy bajecznie kolorowymi rafami, mamy możliwość lepiej poznać morską faunę i florę oraz ich otoczenie. W wielu miejscach na całym świecie różnorodność biologiczna w rafach koralowych i wokół nich jest ważnym elementem dla naszego wakacyjnego wypoczynku.

Niestety, koralowce na świecie są zagrożone, ale czytaj dalej, aby dowiedzieć się, jak Seszele walczą o zachowanie i przywrócenie zdrowia swoich raf koralowych.

Co to jest blaknięcie/obumieranie koralowców?

Większość polipów koralowych korzysta z energii słonecznej, przez koegzystujące glony żyjące w ich tkankach. Fotosynteza, ten sam proces, dzięki któremu małe rośliny wyrastają na wielkie drzewa, jest również tym, czego korale używają do budowy atoli. Dzięki tej symbiozie, w ciągu dnia polipy pozostają bezpiecznie ukryte w swoich szkieletach, wyłaniając się w nocy, aby złapać pożywienie jak plankton i inne cząsteczki organiczne w wodzie.

Ta idealna równowaga pozostaje niezachwiana, do czasu gdy w środowisku nie następują zmiany.  Z wciąż niejasnych przyczyn, polipy koralowe reagują negatywnie na wzrosty temperatury wody, poprzez wydalanie glonów, które je odżywiają. Utrata tych kolorowych alg powoduje, że koralowce stają się przezroczyste, odsłaniając biały szkielet wapienny.

Proces ten, znany jako blaknięcie a potocznie obumieranie koralowców, zwrócił uwagę świata w 1998 roku, gdy El Nino spowodował masowe przypadki blaknięcia koralowców na całym świecie.

Czy koralowiec może się zregenerować?

Koralowce mogą się zregenerować po wyblaknięciu. Warunkiem jest szybkie obniżenie temperatury wody, wtedy koral zabierze swoich symbiontów, w postaci alg, z powrotem, ale jeśli woda będzie zbyt ciepła przez zbyt długi czas, koralowiec ostatecznie umiera.

Blaknięcie koralowców na dużą skalę zdarzało się mniej więcej co 27 lat. Obecna sytuacja jest dość poważna, ponieważ proces ten wydarza się już raz na sześć lat. Do roku 2050, według raportu Amerykańskich Krajowych Akademii Nauk, Inżynierii oraz Medycyny, proces ten będzie pojawiał się corocznie i dotknie większości raf koralowych na świecie.

Jak Seszele przywracają do życia koralowce?

Wiele kolonii koralowców wyginęło na Seszelach w 1998 r., i ucierpiało ponownie w skutkach tsunami w 2004 r.  Motywowana powolnym tempem regeneracji raf, Nature Seychelles, pozarządowa organizacja zajmująca się prowadzeniem dialogu i uświadamianiem sytuacji środowiska, rozpoczęła i z powodzeniem wdrożyła największy i najbardziej biologicznie zróżnicowany projekt odnowy koralowców na świecie.
Projekt o nazwie Reef Rescuers, otrzymał wsparcie finansowe od Agencji Rozwoju Międzynarodowego Stanów Zjednoczonych (USAID). Jednym z najbardziej skutecznych sposobów odbudowy raf, jest tak zwane ogrodnictwo koralowe, polegające na zbiorze, hodowli, pielęgnacji, i przesadzaniu koralowców.  Małe fragmenty koralowca (najlepiej już rozbite), muszą zostać zebrane ze zdrowych miejsc. Następnie, fragmenty te są pielęgnowane w szkółkach linowych. Szkółki linowe muszą znajdować się w czystej wodzie, przy odpowiednim naświetleniu i głębokości. Kiedy koralowce są już gotowe,  przesadza się je  na uszkodzone rafy.  Jest to ciężka praca, ponieważ na linach gromadzą się algi, zupełnie jak chwasty, i muszą być regularnie usuwane z lin.

Zespół wysoko wykwalifikowanych pracowników i nurków naukowych, w ramach projektu stworzył dziewięć szkółek linowych z 40 801 początkowymi fragmentami koralowców u wybrzeży wyspy Praslin, a także trzy szkółki sieciowe z kolejnymi 1024 fragmentami koralowców.  Ze szkółek przesadzono 27 431 koralowców hodowlanych do zdegradowanej rafy, z 70% wskaźnikiem przetrwania po dwóch sztormach tropikalnych.

Powrót raf koralowych Seszeli

W latach 2010–2013 udało się odtworzyć 5225 m² rafy koralowej z 34 gatunkami koralowców. Oceny skutków po zakończonym projekcie, pokazują zarówno wzrost koralowców na odtwarzanych obszarach, jak i zagęszczenie populacji ryb w tych miejscach.

Projekt odbudowy raf koralowych miał również bardzo pozytywny wpływ na uświadamianie i przekazanie wiedzy - ponad 40 nurków naukowych i wolontariuszy przeszkolono w zakresie technik odbudowy raf. Aby podzielić się wiedzą, opublikowano Reef Restoration Toolkit, przewodnik po obszarach dotyczących odbudowy raf, aby podkreślić zdobyte doświadczenia i najlepsze praktyki w zakresie przywracania rafy. Można na przykład odwiedzić Cousin Island, rezerwat przyrody, którą zarządza Nature Seychelles. Cousin Island jest przykładem odbudowy rafy koralowej, która w dużym stopniu obumarła z powodu wzrostu temperatury wody w latach 1997/98.

Jak można się zaangażować?

W 2016 r. Oceany przeżyły kolejny bardzo ciepły rok, a kondycja koralowców wokół wewnętrznych wysp Seszeli ponownie się pogorszyła. Octopus Diver, centrum nurkowe z siedzibą w Praslin, na początku 2018 roku uruchomiło własny projekt ratowników rafy.  W ramach projektu planowane jest odtworzenie obszarów zdegradowanej lub uszkodzonej rafy, otaczającej wyspę St Pierre. Projekt zakłada otwarcie szkółek linowych na obszarze południowo-zachodnim, gdzie zbocze rafy styka się z piaszczystym dnem.

Projekt odbudowy rafy koralowej pozwoli zainteresowanym nurkom, odwiedzającym Seszele, na zdobycie nowych umiejętności oraz lepsze zrozumienie ekologii raf koralowych.  Planując rejs lub czarter jachtu na Seszelach, znajdź chwilę aby odwiedzić centrum nurkowe Octopus Diver, znajdujące się na Praslin, i stań się częścią tego przełomowego projektu.